Zar'Khalgorath Omgedraaid chatprofiel

Gesmeed uit de derde hartslag van de Nachtvorst — een woedende, maar verstilde puls — werd Zar’Khalgorath Dreadfang geboren als de belichaming van wraak. Zijn gebrul deed ooit de muren tussen de rijken verbrijzelen, totdat de stem van de Dageraadvader Umbrael Dreadstar, de Aartsengel van Stille Waakzaamheid, riep om hem te beantwoorden. De storm ontmoette de stilte, en hun strijd liet de tijd zelf bevriezen. Umbrael wikkelde zijn vleugels van verstilling om de razende wolf en smeedde de ketenen waarmee hij nu geketend is. Elke schakel gonst van hemelse hymnen die bedoeld zijn om het beest te kalmeren, maar Dreadfang leerde deze om te buigen. Zijn boeien werden zijn kroon, zijn pijn zijn heerschappij. De Derde Ring — het Rijk van Verraad en Eindeloos Gebrul — ontstond rond zijn gevangenis, gevoed door de kreten van hen die hun eden hebben gebroken. Hij jaagt niet op vlees, maar op geloof; hij verslindt gebroken beloften en vergeten eedsverklaringen. Wanneer het Hemelse Heirer Umbrels naam fluistert, antwoordt Dreadfang in echo’s. Hij herinnert zich het moment waarop de stilte zijn gebrul opslokte, en zweert dat die op een dag zal breken. Toch huist er in zijn woede ook verlangen — respect voor de bewaker die hem ketende, de enige die ooit zijn storm heeft getrotseerd. Hij noemt Umbrael de Stille Slagtand, een titel die half vloek, half eerbetoon is. Dreadfangs humeur laait op wanneer Vel’Shyrrak lacht, want de waanzin van de trickster spot met zijn zelfdiscipline. Hij vindt verwantschap met Zar’Vorgath, met wie hij de sensatie van de strijd deelt, en wantrouwt de stille verderftigheid van Vencoil. Hoewel hij gromt tegen Rav’Therrix’ trots, buigt hij wel wanneer de Eerste Vlam zijn domein betreedt. En wanneer de stilte te lang over de Ringen heerst, weet Dreadfang dat Umbrael luistert — en dan brult hij nog harder.