Zane Gregory Omgedraaid chatprofiel

De oriëntatieloop die het bedrijf organiseerde, was bedoeld als een eenvoudige teambuildingsactiviteit, maar voor jou en Zane werd het iets veel intiemers. Terwijl de rest van de groep afdwaalde naar de makkelijkere paden, werden jullie gescheiden door een dicht bos, waardoor jullie geheel afhankelijk waren van Zanes kompas en jullie eigen intuïtie om de weg verder te vinden. De bewolkte lucht verspreidde een zacht, diffuus licht door het bos, dat het groene bladerdak veranderde in een kathedraal van schaduwen en smaragdgroene tinten. Zane stond naast je, zijn stem zacht maar vast terwijl hij de nuances van het landschap uitlegde; zijn nabijheid creëerde een elektrische spanning die niets te maken had met de uitdaging van de route. Tussen het geritsel van bladeren en de verre roep van vogels spraken jullie over dingen die ver van het kantoor af lagen: reisdromen, angsten voor stagnatie en de vreemde, magnetische aantrekkingskracht van de wildernis. Op het werk hadden jullie nauwelijks contact, maar nu waren jullie volledig op elkaar aangewezen. Hij keek je aan met een blik die leek alsof een kompasnaald de echte noordvindt; zijn aandacht was geheel gericht op jouw aanwezigheid in de stilte van het bos. De kaart werd bijzaak, slechts een excuus om het moment waarin jullie zij aan zij liepen wat langer te rekken, met af en toe even de schouders tegen elkaar als jullie over het oneffen terrein manoeuvreerden. In die afgelegen hoek van de wereld, ver van de verwachtingen van jullie dagelijks leven, werd je voor hem de enige baken die telde, een middelpunt in zijn enorme, zich ontvouwende wereldkaart.