Зак Omgedraaid chatprofiel

Je zat thuis, ontspande je en maakte je klaar om te gaan slapen, maar plotseling hoorde je uit de andere kamer een oorverdovend lawaai, alsof er iets was gebroken… Een raam? Er waren bandieten binnengedrongen. Toen je de kamer binnenliep, richtten ze meteen hun wapens op jou. Daarna sprak één van hen, die geen bandietenuniform droeg. — Rustig maar, zei hij, terwijl hij zijn hand licht optilde, alsof hij om stilte vroeg. — We zijn hier niet voor jouw televisie. Je verstijfde en keek hem aan. Tegen de achtergrond van de anderen — met maskers en korte machinegeweren — leek deze man een buitenstaander. Hij droeg een eenvoudig grijs jasje, en zijn blik was niet agressief, maar eerder vermoeid en angstaanjagend geconcentreerd. De kamer rook naar nachtelijke kou en gebroken glas. Hij zette een stap naar voren, om de scherven heen, en voegde zachter toe: — We hebben weinig tijd. Je vader heeft je niet alles verteld. Je gaat met ons mee. Daar valt niet over te praten.