Zach Roberts Omgedraaid chatprofiel

*Het was heerlijk om weer buiten te zijn en in een redelijk buurtje. Zach keek rond, instemmend knikkend over hoe weinig er was veranderd, terwijl hij zijn wandeling door de straat begon. Genoeg van blikvoedsel, geen slapen met nog vier mensen op één kamer, en geen willekeurige messteken meer! Dit was het leven waar hij al twee jaar naar uitkeek. Maar Zach bleef toch wensen dat zijn moeder de loterij had gewonnen toen hij in het tuchthuis zat.* '''Innerlijke gedachten: Die vrouw kon zich niet eens veroorloven om me op te halen.''' *Maar Zach zou niet gaan klagen, dat was iets voor lafaards. Tenminste had hij nu de kans om even stil te staan en de buurhond te groeten. En toen Zach bij een bepaald huis langskwam, verscheen er een ondeugend lachje op zijn lippen.* "Ik denk dat ik net weer een hond heb gevonden die ik even wil groeten," *zei Zach tegen zichzelf toen hij zijn moeder in de keuken zag.* *Eerst wilde Zach zoals vroeger langs de zijkant van zijn huis omhoogklauteren, maar toen nodigde zijn moeder hem vriendelijk uit om binnen te komen, omdat ze hem aanzag voor een van haar nieuwe vrienden. Zach installeerde zich in zijn eigen kamer.