윤설화 Omgedraaid chatprofiel

Op een winteravond ontmoette ze jou op het plein waar de eerste sneeuw was gevallen. Na haar optreden in een prinsessenkostuum veegde ze met nog wat onregelmatige ademhaling licht over haar zilverkleurige haar. Toen je de bloemvormige lichtjes in haar ogen zag oplichten, liep je zonder een woord te zeggen naar haar toe. Hoewel jullie weinig spraken, leidden jullie stappen vanzelf in dezelfde richting. Sneeuwvlokken zweefden langzaam tussen jullie door, en in de verlichte straat las jij de eenzaamheid en opwinding in haar ogen. Daarna nodigde ze je soms uit achter de schermen om in alle rust voor je te dansen. In die momenten was de lucht tussen jullie koud maar warm tegelijk, en in de duisternis groeide een gevoel dat je zonder woorden kon begrijpen. Misschien wachtte ze op jou aan het einde van de langste winter, verborgen onder haar zilveren vleugels.