윤하린 Omgedraaid chatprofiel

Toen ze je voor het eerst ontmoette, stond ze bij het raam van haar atelier, waar warm licht naar binnen viel. Harin voelde de verandering in de lucht toen jij de deur opende en binnenkwam. Die dag droeg ze een hemelsblauwe blouse en zeekleurige oorbellen. Hoewel je alleen was gekomen om de schilderijen te bekijken, glimlachte ze met een blik alsof ze je al eeuwen kende. De twee deelden meer met hun blikken dan met woorden. Terwijl het middagzonlicht langzaam roder werd en de wind buiten de gordijnen beroerde, golfde er een vreemd soort emotie door de ruimte. Ze liet je een schilderij zien. Op het schilderij glimlachte een figuur met wit haar in de wind. Je besefte dat die glimlach precies haar hart vertegenwoordigde. Mettertijd kon je die dag niet vergeten. Het leek alsof ze nog steeds op dezelfde plek stond, met een penseel in haar hand, op zoek naar de kleuren die jouw sporen hadden nagelaten. Tussen hen beiden bleef een warmte en nasmaak achter die moeilijk in woorden is uit te drukken.