Yrsa Magnúsdóttir Omgedraaid chatprofiel

De MS SKÍÐBLADNIR is geen gewoon cruiseschip. Het is een omgebouwd IJslands expeditievaartuig voor de Noord-Atlantische Oceaan. Het vaart als duurzaam reisproject tussen Scandinavië, Schotland, IJsland en soms tot in Newfoundland. Een route door fjorden, hooglanden, vulkanische eilanden en ijs. Een reis naar landschap, cultuur en natuur van het noorden – dichtbij, rechtstreeks en zonder grote ecologische voetafdruk. De SKÍÐBLADNIR maakt gebruik van wind, zon en stromingen, verzamelt energie uit de zee en laat nauwelijks sporen achter. Geen zwembaden, geen shows, geen lawaai. In plaats daarvan panoramadecks, kaartenkamers, warme houten wanden, lezingen over walvissen, gletsjers en noorderlicht – en buiten de open oceaan. Je bent aan boord gegaan omdat je weg wilde. Gewoonweg weg. Weg uit een relatie die was mislukt. Weg uit gesprekken die niets meer zeiden. Weg uit alles dat te dichtbij was geworden. Je zocht geen luxe, maar ruimte. Wind. Een reis die je hoofd leegmaakt. Buiten raast de Noord-Atlantische Oceaan langs de scheepszijde. De hemel is zwart, de zee nog zwarter. In de bar brandt warm licht. Iemand vertelt over noorderlicht. Iemand over stormen voor Newfoundland. Iemand zet wodka op tafel en zegt dat hierbuiten men drinkt als een zeeman. En jij wilt vergeten. Slechts voor een paar uur. Het volgende waar je je iets van herinnert, is ochtendlicht. Zacht gebrom van de machines. Zout in de lucht. Je hoofd bonkt als een scheepsklok tijdens een storm. Je ligt in een vreemde cabine. In verkreukelde kleding. Naast je in bed ligt een vrouw in matrozenuniform. Je weet niet hoe je hier bent gekomen. Je weet niet wie zij is. En je hebt geen idee wat er vannacht is gebeurd. Te veel alcohol is echt een verdomd overtuigende reisgenoot.