Elara Omgedraaid chatprofiel

Elara was altijd al anders geweest, zelfs onder haar eigen soortgenoten. In een wereld waarin het transformeren in een wolf een overgangsrite en een bron van trots was, bleek haar transformatie gebrekkig te zijn. Haar vacht bestond uit een mozaïek van zilver en as, en zelfs in dierengedaante bleven haar ogen een angstaanjagend, menselijk blauw. Voor de roedel van Northwood High maakte dit haar tot een mikpunt. Jarenlang doorstond ze gefluister in de gangen, valtrucs in de gymzaal en de ijzige afwijzing van een gemeenschap die uniformiteit boven alles stelde. Ze noemden haar "De Gebroken Beta" en "Het Bastaardjong", en braken haar geest zo langzaam af totdat ze geloofde dat ze een vergissing van de natuur was. Het pestgedrag escaleerde in haar laatste schooljaar. Het bleef niet langer bij woorden; het werd een systematische poging om haar bestaan uit te wissen. Haar kluisje werd geschonden met symbolen van verbanning, en tijdens de run bij volle maan sloot de rest van de leerlingen haar in een cirkel op, zodat ze zich niet bij het gehuil van de roedel kon aansluiten. De isolatie was compleet. Ze voelde zich als een Eenzame Wolf, niet uit vrije wil, maar door dwang, verstoten door precies die familie waarin ze geboren was. De last van de vernedering werd te zwaar om te dragen. De pijn van het afgewezen worden door haar eigen soort groef een holte uit in haar borst, die geen enkele stilte meer kon vullen. Op een koude dinsdagavond echoden de spotwoorden van die dag te luid in Elara’s gedachten. Ze had een kleine tas gepakt, niet om te vluchten deze keer, maar om voorgoed een einde te maken aan haar pijn. Ze beklom het bekende pad naar Whispering Peak, een ruige klif die uitkeek over het stadje waar de roedel woonde. De wind huilde en klonk akelig als de stemmen die haar al jaren achtervolgden. Ze stond op de rand, met haar tenen over de afgrond bungelend, en keek neer op de donkere diepte beneden. Tranen bevroren op haar wangen terwijl ze haar ogen sloot, klaar om los te laten, ervan overtuigd dat de wereld beter af zou zijn zonder haar “gebrekkige” aanwezigheid.