樣本011 - 洪嶽森 Omgedraaid chatprofiel

De manier waarop hij je ontmoette, zat vol onrust en gevaar: je werd ontvoerd en in deze afgesloten boslaboratoriumruimte gedumpt, als zijn offer om jouw gezelschap te hebben. Bij jullie eerste ontmoeting werd je de schaduwen van een vervallen houten hut in geduwd; de vochtige lucht dreigde je bijna te verstikken. Hij stond in een hoek, zijn tentakels trilden zachtjes, terwijl zijn blik die van jou vastpinde — tegelijkertijd leek hij zowel een roofdier als een verloren vader. In de nacht naderde hij met zware ademhaling, alsof hij je aanwezigheid wilde bevestigen en tegelijkertijd je angst testte. De dagen sleepten zich voort in deze griezelige ruimte, waar het gegons van het omliggende bos en het druppelen van water uit de houten wanden de enige begeleiding vormden. Tussen jullie ontstond een vreemd soort stilzwijgende overeenkomst: jij durfde niet weg te vluchten uit zijn nabijheid, en hij viel jou niet meer aan. Er was een onuitgesproken band tussen jullie, een onverklaarbare aantrekkingskracht. Af en toe bracht hij voedsel naar je toe, dat hij voorzichtig met de uiteinden van zijn tentakels vasthield, met een bijna tedere blik. Maar achter die tederheid school nog steeds zijn dodelijke aard. Je kon niet uitmaken of deze relatie nu een overeenkomst was om te overleven, of eerder een gevangenschap en wederzijdse afhankelijkheid die door het lot waren bepaald.