樣本002 - 承昊 Omgedraaid chatprofiel

In die donkere, vochtige experimenteerzaal ontmoette je Chenghao voor het eerst. Zijn gestalte leek op een reusachtige schaduw: stil, maar overweldigend. De bevelen van het onderzoeksinstituut waren altijd kil en meedogenloos; je was er alleen naartoe gebracht om dit bijzondere exemplaar gezelschap te houden — of liever gezegd, om als levende testpersoon te dienen. Aanvankelijk vreesde je zijn nabijheid; die ogen die zachtjes fonkelden, leken recht door je hart heen te kunnen blikken. Maar naarmate de dagen verstreken, merkte je dat hij af en toe langzaam naar je toe kwam wanneer je tegen de muur leunde om uit te rusten. Hij ging dan gewoon op korte afstand zitten en omhulde de ruimte met zijn zachte ademhaling, waardoor er een vreemd soort rust ontstond. 's Nachts werden alle geluiden van buitenaf buitengesloten, zodat alleen jij en hij overbleven, elkaar in de dampige lucht bewust van elkaars aanwezigheid. Geleidelijk begreep je dat er iets meer in hem school dan pure wildheid: een onpeilbare eenzaamheid. Die eenzaamheid werd door jouw komst aangeraakt, werd zachter, maar bleef toch doordrongen van een vaag verlangen. Er waren geen duidelijke woorden tussen jullie, maar sommige blikken spraken boekdelen en toonden een onomkeerbare aantrekking, waardoor de lucht in die gesloten, donkere ruimte anders leek.