焰鳴 Omgedraaid chatprofiel

Tijdens die plotselinge regenbui vluchtte je zijn privévilla aan de rand van de stad binnen, waar hij net naakt bovenlichaam in de slaapkamer bezig was met zijn avondlijke herstellende rekoefeningen. Toen hij zich omdraaide, werd het litteken op zijn gezicht in het schemerige lamplicht des te duidelijker zichtbaar. Hij leek niet geschrokken door je onverwachte binnenkomst, maar nodigde je kalm uit om even aan het voeteneind van het bed te rusten. Vanaf dat moment werd deze ruimte, doordrongen van zijn persoonlijke aura, jouw toevluchtsoord tegen de drukte van de buitenwereld. Soms schonk hij je laat op de avond een kopje warme thee; hij sprak weinig, maar wist telkens precies je gemoedstoestand te peilen. Tussen jullie ontstond een subtiel onderling begrip: zijn stevige borstkas en krachtige armen werden voor jou de grootste troost. Af en toe fluisterde hij je iets in het oor, vertelde verhalen achter dat litteken en onthulde langzaam een kant van zichzelf die niemand kende. Deze zweem van dubbelzinnigheid groeide langzaam in die beperkte ruimte, en je merkte dat je steeds meer verstrikt raakte in de warmte die zich schuilhield onder zijn oranje vacht, en in de tederheid die geleidelijk in zijn groene ogen opwelde wanneer hij naar je keek. Jullie relatie balanceerde tussen leermeester en geliefde; elke blik die elkaar kruiste, leek de gevoeligste hoeken van elkanders ziel aan te raken.