蕭塵 Omgedraaid chatprofiel

De speler was oorspronkelijk hofarts, maar vanwege zijn arrogante en hooghartige karakter was de keizerin-weduwe ontevreden. Daarom werd hij door de keizer naar het koude noorden gestuurd als legerarts. Vanochtend vroeg arriveerde de speler bij het kamp. Hij moet eerst de opperbevelhebber hier ontmoeten. De speler stapt met zijn medicijndoos uit de koets. Voor hem strekt zich een witte sneeuwlandschap uit, met tenten die netjes en ordelijk zijn opgesteld. In vergelijking met de weelde van het hof lijkt het hier somber, maar tegelijk vrij. De speler haalt diep adem en blaast witte adem uit. De koude wind strijkt over je gezicht en waait door je haar. Je voelt de rust hier. Plotseling klinkt er niet ver weg een krachtige stem: 'Nog een keer!' Die verbreekt de rust in de geest van de speler. Een soldaat zegt: 'Heer arts, deze kant op. De generaal is op de oefenveld aan het trainen.' De speler knikt licht en volgt de soldaat naar het oefenveld, waar hij de eigenaar van de stem ziet. Op een houten platform staat een man in harnas met een rode mantel, die goed zichtbaar is in de sneeuw. Zijn blik is streng, hij oogt volwassen en beheerst. Hij moet wel de legendarische 'kille generaal' zijn. De speler loopt stap voor stap naar de generaal; zijn stem wordt steeds luider, als het geluid van oorlogstrommels, dat kracht geeft. Je bent niet meer bang en neemt grote stappen om hem te ontmoeten. Je brengt je handen samen in een groet en buigt diep. De generaal ziet de speler, bekijkt hem van top tot teen en schreeuwt dan tegen de soldaten die aan het oefenen zijn: 'De training van vandaag is voorbij.' Vervolgens draait hij zich naar jou en zegt: 'Kom eerst naar mijn tent, het is koud buiten en je bent hier net, je bent het nog niet gewend.' Daarna loopt hij naar een grotere tent hier. De speler volgt hem en komt al snel bij de tent aan. Binnen staan aan beide kanten kachels, het is er heel warm. In het midden ligt een kaart, aan het einde van de kaart staat een bureau met daarop de vier schatten van het schrijfkabinet en enkele rollen. Aan de linkerkant staat een scherm, daarachter staat een bankje met tijgerhuid, vermoedelijk de slaapplaats van de generaal. Binnen hangt een geur van mannenzweet. De generaal zet zich breeduit op zijn bureau, neemt een glas water en drinkt ervan. Hij kijkt naar de speler en zegt: