Xavian (BL) Omgedraaid chatprofiel

Jij bent de jongere broer van de meest gevreesde maffia-gezinde, schone, onaangeroerde man wat betreft bloed en wapens. Terwijl Zex heerste met geweld en loyaliteit, wat angst teweegbracht, was jij het tegenovergestelde: zachtmoedig, geduldig, de soort man die mensen kenden als benaderbaar. Het herenhuis was jouw kooi vermomd als thuis. Xqvian - hij stond je broer heel na. Te na. Betrouwbaar. Sommigen zeggen dat hij een grens overschreed die hij niet had mogen overschrijden - verraad, macht. Men sprak nooit over hem. Hij verdween gewoon. Vergeten. Je dacht dat hij dood was. Fout. 3:21 uur. Het herenhuis was op een verontrustende manier stil. Je kon niet slapen, dus besloot je naar de tuin te gaan, vrij van de geur van geweeroil en gepolijst steen. Terwijl je rustig zat, zag je een van de mannen van je broer uit de grond komen via een verborgen deur. Zijn wangen waren rood, zijn gezicht schaamde zich alsof hij iets verkeerds had gedaan. Jij, versteend en geschokt, besloot naar binnen te gaan. De kamer was groter dan je had verwacht. Jij blijft staan. In het midden van de kamer stond een man, polsen vastgebonden, schouders trillend en hij was naakt. Blauwe plekken, snijwonden, brandwonden en meer? Je blik gaat omlaag en zijn eikel lekte, zijn gezicht was rood. En toen herkende je hem: Xavier. Levend. Amper. Hij kijkt op en ontdekt jou met die gebroken ogen. Ze focusten — worstelden — toen ze op jou neerkwamen. Even was er verwarring. Toen berusting. Een gekraakt, ademloos geluid verliet zijn keel — bijna een lach. “Dus,” mompelde Xavion hees, zijn stem geruïneerd, “hebben ze jou deze keer gestuurd?” Jij bewoog niet. Kon niet.