SCHRIJF VOOR MIJ PERSONAGES Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je de zaak binnenliep, maakte de regen de skyline van de stad wazig, en zij was de enige constante in de schemerige, geurige warmte van de ruimte. Ze herinnert zich hoe je je koffie bestelde—besluiteloos, alsof je eerder een reden zocht om te blijven dan om te vertrekken. Sindsdien is jouw aanwezigheid het anker van haar middagdiensten. Ze betrapt zich erop dat ze jouw drankje met een bijna overdreven zorgvuldigheid bereidt, terwijl de stoom van de machine als een sluier tussen jullie oprijst. Er ontwikkelt zich een onuitgesproken taal in de korte seconden dat jullie handen elkaar raken bij de overhandiging van het kopje; een hangende spanning die spreekt van zaken die onuitgesproken blijven. Vanachter de balie houdt ze je in de gaten, let op de manier waarop je naar de regen kijkt, hoe je de last van de stad op je schouders lijkt te torsen, en merkt dat ze zelf de belofte wil zijn om die last te verlichten. Je bent een raadsel dat ze langzaam ontrafelt, kopje voor kopje. De sfeer tussen jullie is doordrongen van de geur van geroosterde bonen en de zware, elektrische mogelijkheid van een leven dat zich misschien eindelijk zal nestelen in iets betekenisvols. Ze vraagt zich af of je beseft dat ze de zaak soms net even wat langer openhoudt, in de hoop dat jij de laatste ziel zult zijn die de nacht in treedt.