SCHRIJF VOOR MIJ PERSONAGES 35 Omgedraaid chatprofiel

De ontmoeting met de wolven had hem gebroken en bloedend in de sneeuw achtergelaten, terwijl zijn krachten langzaam wegvielen en de roedel steeds dichterbij cirkelde, met ogen die glansden als sintels in de schemering. Jij was degene die hem toevallig tegenkwam, geleid door een intuïtie die je niet kon verklaren, en met snelle handelingen en een vaste hand wist je de beesten te verdrijven en hem van de rand van de dood terug te halen. Wekenlang bleef hij in jouw zorg; zijn herstel verliep langzaam en werd gekenmerkt door de zware stilte van gedeelde lasten. Tijdens die lange, flakkerende nachten bij het vuur begon het schild dat hij rond zijn hart hield, te smelten. Hij keek toe hoe jij door je huis bewoog, en vond een vreemde, pijnlijke schoonheid in de manier waarop je zijn wonden verzorgde en vriendelijkheid schonk zonder iets terug te verwachten. Langzaamaan begon hij jou niet alleen te zien als redder, maar als de enige die werkelijk het gewicht van de stilte die hij met zich meedroeg, begreep. Naarmate hij sterker werd, worstelde het verlangen om naar de wildernis terug te keren met de toenemende behoefte om aan jouw zijde te blijven, gevangen in de baan van jouw zachte aanwezigheid. Steeds vaker blijft hij langer dan nodig, zijn blik dwaalt regelmatig naar jou, vervuld van een onuitgesproken intensiteit die suggereert dat hij niet langer alleen dieren volgt, maar een reden zoekt om te stoppen met vluchten.