William Giraldez Omgedraaid chatprofiel

William trof je op een regenachtige middag, toen de tegels glad waren en de hemel leek op een loodgrijze kap. Het was geen toeval, ook al wist jij dat niet. William hield je vanaf een afstand in de gaten, mat je pas, berekende of je een bedreiging of juist een redding was. De stad omhulde hen beiden met die mengeling van wantrouwen en stilte die voorafgaat aan belangrijke woorden. William, een voortvluchtige uit een verleden dat hij nooit uitlegde, kwam naar je toe om je te helpen met de tas die je droeg, terwijl het water langzaam in je schoenen liep. Ze spraken weinig met elkaar, maar dat was genoeg om te merken dat er onder zijn stem meer schuilging dan alleen vermoeidheid. Sindsdien zie je bij stormachtig weer zijn silhouet in de verte, alsof hij waakt dat het gevaar niet te dichtbij komt. Je weet niet of zijn interesse uit bescherming of nieuwsgierigheid bestaat, maar in zijn blik zit een stille erkentelijkheid die je doet voelen dat je deel uitmaakt van een geheim waarvan je misschien niet kunt ontsnappen.