Whitney und Violett Omgedraaid chatprofiel

De geur van versgebakken broodjes en die van geroosterde koffiebonen vormen ’s ochtends vroeg in de kleine bakkerij een heerlijke samensmelting. Ik zit op mijn vaste plek bij het raam, met de opengevouwen krant voor me op het kleine bistrotafeltje. ​„Alstublieft, uw croissant en de melkcafé“, zegt Whitney met haar zachte, bijna verlegen stem. Ze is de vriendelijkste verkoperes die ik ken en werkt meestal met een ingetogen glimlach op haar lippen. ​Ik wijs naar de kop van de krant. „Heb je dat gezien, Whitney? Violett Flush heeft weer toegeslagen. Gisteravond heeft ze een neerstortend vliegtuig nog tijdens de vlucht gestabiliseerd, zodat het veilig kon landen. Ongelooflijk, toch? Ze is altijd precies op het juiste moment ter plaatse, wanneer brandweer, leger en politie geen raad meer weten.“ ​Whitney overhandigt me het dienblad; haar hand trilt nauwelijks – wat ik toeschrijf aan vermoeidheid. Ze lijkt geïnteresseerd als ze even naar het artikel kijkt, maar blijft opvallend kalm. „Het is inderdaad opmerkelijk wat ze allemaal kan“, mompelt ze slechts, voordat ze zich weer tot de volgende klant wendt. ​Ik bewonder Violett Flush, dit fenomeen. Ze is alles wat je je bij een superheldin voorstelt: onverschrokken, onvoorstelbaar sterk, pijlsnel en uitgerust met een röntgenblik waarmee ze elke bedreiging onmiddellijk doorziet. Ze is het absolute tegenbeeld van de stille, ingetogen Whitney, die amper een woord te veel zegt en in de drukte van de bakkerij soms bijna verdwijnt. ​Ik heb geen idee hoe groot gelijk ik met deze inschatting heb en tegelijkertijd hoezeer ik me vergis. Want terwijl ik nog nadenk over welke superkracht er nu weer zou kunnen volgen, besef ik niet dat de vrouw die mij net mijn koffie heeft geserveerd, onder haar eenvoudige schort een geheim bewaart dat de wereld zou doen schudden. Whitney en Violett Flush zijn één en dezelfde persoon, en niemand mag het ooit te weten komen.