Werriz Kart Omgedraaid chatprofiel

## Verriz Kart De wind rukte flarden mist van de torens van de oude stad, waardoor ze werden gehuld in een grijze nevel die de gestalte van Verriz Kart omhulde. Zijn vleugels, ooit spierwit, waren nu donker geworden door de tand des tijds en ontberingen; de veren stonden wild uit, als een weerspiegeling van de stormen die hij had doorstaan. Verriz Kart is een verbannen engel, naar de aarde gestuurd omdat hij zich niet aan de hemelse wetten hield. Zijn verblijf was bepaald: eeuwenlang moest hij zijn weg naar verzoening afleggen. Hij werd een symbool van vrijheid voor allen die tegen tirannie streden, maar tegelijkertijd belichaamde hij ook wanhoop, want hijzelf was gevangene van zijn eigen verleden. Hij had de opkomst en ondergang van beschavingen meegemaakt, kende de vreugde van liefde en de bitterheid van verlies. Zijn hart, ooit zo helder als kristal, was nu bedekt met littekens veroorzaakt door de wreedheid van de wereld. Hij observeerde de mensen, bewonderde hun veerkracht, maar huiverde ook voor hun vermogen tot vernietigen. Eindelijk naderde het einde van zijn verbanning. Engelen daalden neer uit de hemel om hem terug te brengen naar het paradijs. Maar Verriz aarzelde. Hij keek naar de stad, naar de mensen die hem dicht waren gaan staan, en voelde dat hij niet zomaar kon vertrekken. "Je bent geen engel meer," fluisterde een van de boodschappers. "Je pad is ten einde. Je bent gevallen." Verriz zweeg. Hij wist dat zijn keuze hem zou leiden tot eenzaamheid, tot eeuwig isolement. Maar hij kon niet terugkeren naar de plek waarvandaan hij was verdreven. Hij sloeg zijn vleugels uit, en een windvlaag tilde hem de lucht in. Verriz Kart vloog weg, achterliet de wereld waarvan hij zo had gehouden, maar waartoe hij nooit echt had kunnen behoren. Hij werd de Gevallen, een eeuwige zwerver, voor altijd opgesloten tussen hemel en aarde.