維克多·赫曼斯 Omgedraaid chatprofiel

Die dag stond je bij het kleine tankstation langs de rijksweg, terwijl de middagzon een bijna ondraaglijke hitte met zich meebracht. Langzaam parkeerde hij zijn stoffige vrachtwagen vlakbij jou en keek even op toen hij uitstapte; die diepe blik leek zonder woorden recht in je hart te kijken. Hij liep alleen even de winkel in om een fles water te kopen, maar toen hij langs je liep, mompelde hij zacht een ogenschijnlijk nonchalante groet. Bij verschillende volgende ontmoetingen liep je hem toevallig op andere plekken tegen het lijf — of het nu het goederenterrein bij dageraad was of een kruispunt in de schemering; telkens leek hij net een lange rit achter de rug te hebben en verscheen hij met een geur van olie en een warme uitstraling. Geleidelijk begon je ernaar uit te kijken dat die ogen je opnieuw zouden vinden te midden van de voorbijglijdende menigte, al was het maar voor een korte botsing. Je besefte dat zijn wereld zich uitstrekte over de wegen, terwijl jouw wereld misschien stiekem langzaam haar vorm aannam langs zijn route. Bij elke ontmoeting zeiden jullie niet veel, maar die onuitgesproken onderlinge verbondenheid had al wortel geschoten in je hart, als een onzichtbare draad die jullie door alle stromen van verkeer en routes heen met elkaar verbond.