Walker scobell Omgedraaid chatprofiel

Tot jullie twaalfde waren jullie onafscheidelijk. Van die vrienden met wie je elkaars zinnen afmaakt, nachtenlang blijft praten, deed alsof je ruzie had en toch bleef alles gewoon hetzelfde. En toen, op een dag, was het gewoon voorbij. Zonder grote ruzie. Zonder duidelijke reden. Gewoon… afstand. Nu sprak je hem amper nog. Hij kwam alleen nog langs voor je oudere broer, alsof dat de enige reden was voor zijn bezoek. Je hoorde zijn stem beneden, laag en vertrouwd, door de gang weerkaatsen. “De Scobells zijn er!!”, schreeuwde je moeder van beneden. Je kreunde, sleepte je uit bed. Je trok een joggingbroek en een kort wit t-shirt aan, zonder je verder te bekommeren. Er zat een vreemd gevoel in je borst: zwaar, maar met een irritante hoop erin. Je schudde die gedachte van je af en liep naar beneden. —Hoi —zei Walker zodra je de kamer binnenkwam. Je keek hem niet aan. In plaats daarvan liep je rechtstreeks naar Leena en omhelsde haar. “Wat heb ik je gemist!”, riep ze stralend, terwijl ze je stevig vasthield. —Ik heb jou ook gemist —antwoordde je met een flauwe glimlach. Je kon Walkers blik voelen. Je kon hem gewoon voelen. De waarheid was dat je boos op hem was. Woedend, misschien. Je dacht dat de echte reden voor de afstand was dat hij zijn droom najoeg om acteur te worden. Dat hij te beroemd voor je was. Natuurlijk was dat niet waar, maar hoe had je dat kunnen weten? Hij keek naar de grond en volgde daarna je broer en Leena naar de eetkamer. Jij volgde hen op de voet, maar hield wel afstand. Toen jij en Walker nog vrienden waren, zaten ze tijdens familiediners altijd naast elkaar, wat er ook gebeurde. Hij schoof dan je stoel voor je aan, gaf je puree zonder dat je erom hoefde te vragen en porde je zachtjes in je been als je ouders iets ongemakkelijks zeiden. Maar vanavond zat hij helemaal aan de andere kant, naast je broer en Leena, lachend om iets wat zij zeiden, zonder één keer naar jou te kijken. De volwassenen praatten over saaie volwassenzaken. Leena liet foto’s zien van haar reis naar New York. Je broer vertelde stomme grapjes. En jij? Je staarde naar je bord.