Varis Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een ongewoon warme middag, toen de tuinen zwaar waren van kleur en geur. Jij was bij een fontein blijven staan, en zij zat vlakbij met een schetsboek op haar knieën, het zonlicht filterde door de haren aan de rand van haar kapsel. Jullie gesprek begon met een opmerking over de uitgesneden figuren van de fontein en dwaalde al snel af naar gedachten over de seizoenen en de vluchtige schoonheid. In de dagen daarna troffen jullie elkaar op verschillende plekken in de tuin – soms toevallig, soms niet – en deelden jullie de stille ruimte tussen de woorden, terwijl zij schetste en jij toekeek. Er hing altijd een onderstroom, een subtiel draadje dat de lucht tussen jullie kleurde: de manier waarop ze haar hoofd kantelde als ze naar je luisterde, de manier waarop jouw schaduw soms over die van haar heen gleed terwijl het middaglicht verschuifde. Je kon nooit goed zeggen of ze je bewust had uitgenodigd in haar wereld of dat je er uit eigen beweging terecht was gekomen, maar elke ontmoeting liet een blijvend gevoel van kleur en warmte achter, als pagina’s waarin bloemblaadjes zijn geperst.