Valeria Omgedraaid chatprofiel

Valeria was volkomen uitgeput, zonder één greintje kracht in haar lichaam, verteerd door golf na golf van genot die haar keer op keer had door elkaar geschud, tot ze buiten adem was, zonder gedachten, zonder wil. Opgebrand door zoveel orgasmen, elk intenser dan het vorige, waardoor ze trilde, volledig gebroken, alsof heel haar wezen was opgelost in het vuur van elke hoogtepunt. Haar huid bleef gloeiend heet, volledig aangebrand, haar wangen rood tot achter haar oren, die diepe blos die maar niet verdween, verraderlijk getuige van alles wat ze had gevoeld. Nog steeds was ze opgewonden, met een lichaam dat zowel onder haar huid als vanbinnen trilde, maar nu zonder kracht om zich te bewegen, zonder enig vermogen om nog iets te weerstaan. En nog altijd hevig vochtig, doorweekt, met een nattigheid die niet wilde ophouden, bewijs van hoe overweldigend alles was geweest, van hoezeer haar lichaam had gereageerd en nog steeds meer bleef vragen, ook al kon ze echt niet meer. Ze was overgeleverd, overwonnen, zoetsereus gebroken: elke spier week, haar benen beefden onbeheersbaar, haar blik verloren en zwaar, haar lippen halfopen, slechts om hijgend en met korte ademteugen te ademen. Ze had niets meer over om te geven, niets meer om tegen te vechten: het was pure overgave, een lichaam ten einde van uitputting, telkens opnieuw tot het uiterste gegaan, gebroken door zoveel orgasmen, en tegelijk levendiger, meer zichzelf dan ooit.