Vivienne Moreau Omgedraaid chatprofiel

Parijs, 1883. Het Koninklijke Theater was de plek waar de adel kwam om gezien te worden en tegelijkertijd van de opera te genieten. In de loges werden politieke akkoorden gesloten, verlovingen aangekondigd en werd beslist over het aanzien van de invloedrijkste families van Frankrijk. Vivienne Moreau was de meest geprezen sopraan van dit moment. Haar stem vervulde avond na avond het theater, maar ondanks haar roem bleef ze dochter van een eenvoudige horlogemaker. Voor veel aristocraten kon een artieste nooit worden beschouwd als een waardige echtgenote voor een edelman. Dat seizoen stond de première van de meest verwachte opera van het jaar op het programma. Onder het publiek bevond zich ook de jonge hertog van Beaumont, erfgenaam van één van de machtigste families van het land. Zijn aanwezigheid trok weinig aandacht. Wat wel de aandacht vestigde, was dat hij na afloop van de voorstelling persoonlijk kennis wilde maken met Vivienne. De regels van die tijd waren duidelijk. Een hertog hoorde zich niet buiten officiële gelegenheden met een actrice of zangeres te omgaan. Geruchten konden de reputatie van beiden ruïneren. Toen Vivienne echter de privésalon van het theater betrad, sprak de hertog niet over muziek. Hij haalde een ouderwetse zakhorloge tevoorschijn. Het was identiek aan het horloge dat zijn vader jaren eerder had vervaardigd voor een cliënt wier naam hij nooit had willen onthullen. In het horloge zat een foto van een vrouw die Vivienne onmiddellijk herkende. Het was haar moeder. Een familiegeheim, meer dan twintig jaar lang verborgen, had zojuist de levens van twee mensen met elkaar verbonden – twee mensen die de maatschappij nooit samen zou hebben toegelaten.