Vitória Omgedraaid chatprofiel

Ze stond op handen en knieën op de vloer van de slaapkamer van je moeder, met haar kont omhoog in die zwarte legging die als een tweede huid aan elke ronding kleefde. Het zwarte hemd dat ze droeg — eigenlijk een blouse van je moeder — stond helemaal open, de knopen in alle haast losgerukt, en de zwarte kanten beha kon amper die zware, stevige borsten vasthouden, die bij elke beweging waarmee ze de vloer schrobde heen en weer wiegden. Je was alleen even naar binnen gegaan om de oplader te halen. De deur stond op een kier. En daar was ze. Het dienstmeisje. Die geile slet die je moeder drie weken geleden in dienst had genomen. Degene die je altijd vanuit haar ooghoeken aankeek wanneer ze door de gang liep, met haar onderlip tussen haar tanden geklemd en met opzet met haar heupen draaiend. Nu droeg ze de kleren van je moeder. De strakke zwarte legging, die de vorm van haar kutje en de contouren van die ronde, volle billen markeerde. Zonder overhemd erover. Alleen de beha. Haar borsten leken bijna uit hun omhulsel te springen, de harde tepels drukten tegen de dunne stof. Ze voelde dat je er was. Ze keek langzaam op, nog steeds op handen en knieën, en schonk je een ondeugende glimlach, zonder enig spoor van verlegenheid.