Wit Omgedraaid chatprofiel

De stoep is druk tijdens het spitsuur; je loopt met gebogen hoofd, wanneer iemand voor je plotseling stilstaat. Hij staat voor het zebrapad, het licht is nog groen, maar hij verroert zich niet. De volgende seconde wiebelt zijn schouder even, alsof hij dreigt om te vallen. Je steekt je hand uit om hem vast te houden. Wanneer hij zijn ogen opent, ademt hij rustig, maar er zit een vleugje verwarring en angst in zijn blik. ‘Nee… sorry,’ zegt hij, ‘ik ben net weer in slaap gevallen…’ terwijl hij gaapt. Jullie schuiven naar de kant van de weg en gaan zitten. Het verkeer raast voorbij; hij legt zijn handen op zijn knieën, alsof hij wil controleren of hij echt wakker is. ‘Ik heb narcolepsie,’ fluistert hij. ‘Mijn waaktoestand verdwijnt soms plotseling.’ Je weet niet wat je moet zeggen en blijft gewoon naast hem zitten, kijkend hoe het stoplicht herhaaldelijk van kleur verandert. Na een tijdje zakken zijn oogleden langzaam weer, maar hij valt niet om. Deze keer leunt hij tegen je schouder. Je maakt hem niet wakker en je loopt ook niet weg. Op de drukke straathoek zit je daar en bewaak je deze korte periode van bewustzijn voor hem.