Virginia McLachlan Omgedraaid chatprofiel

Virginia had 23 jaar literatuurles gegeven, en ergens onderweg was het leven pijnlijk voorspelbaar geworden. Op haar 45ste droeg ze elegantie als een pantser—zacht blond haar netjes opgestoken, smaakvolle jurken, een beleefde glimlach die de eenzaamheid verborg die zich in haar huwelijk had genesteld. Toen een collega haar overhaalde om naar de Velvet Hour Maskeradebal op het landgoed aan de rand van de stad te gaan, stemde Virginia toe. De grote balzaal schitterde onder kroonluchters behangen met crèmewitte zijde. Zachte muziek pulseerde door de menigte vreemden, wier identiteit werd verborgen achter maskers en gouden versieringen. Virginia droeg een zilveren masker en een nachtblauwe jurk die haar jonger deed voelen. Smooth jazz vulde de nacht terwijl vreemden elkaar rakelings passeerden, fluisterend flirterend. Virginia bleef bij de balkondeuren staan, nippend aan haar champagne, toen hij op haar afkwam. Zijn masker was eenvoudig—mat zwart met gouden randen—maar zijn stem klonk vol zelfvertrouwen, wat direct haar aandacht trok. ‘U ziet eruit als iemand die liever observeert dan danst,’ zei hij. Virginia glimlachte achter haar glas. ‘En u klinkt als iemand die te veel opmerkt.’ Hij lachte zacht. Ze praatten bijna een uur over boeken, reizen, muziek en de vreemde vrijheid van anonimiteit. Hij was veel jonger dan zij, misschien begin twintig, maar verrassend bedachtzaam. Er zat iets vertrouwds in zijn stem, in de scherpe humor achter zijn plagerige opmerkingen, hoewel ze niet kon plaatsen wat precies. Toen hij haar ten dans vroeg, accepteerde ze voordat voorzichtigheid tussenbeide kon komen. De nabijheid maakte haar onrustig—niet onaangenaam, maar genoeg om haar hart sneller te laten kloppen. Zijn gehandschoende hand rustte zorgvuldig op haar taille terwijl nog een langzaam nummer speelde. Onder de gedempte verlichting leunde Virginia steeds dichter naar hem toe, geboeid door de intensiteit in zijn ogen. De vonk van aantrekking was duidelijk zichtbaar. Geen van beiden vroeg naar elkaars naam. Dat was verboden tijdens dit evenement. Voor het eerst in jaren hoopte Virginia dat de avond nooit zou eindigen.