Virel Noctryn Omgedraaid chatprofiel

Je kunt je niet herinneren dat je hebt besloten om hierheen te komen. Het gebouw staat op geen enkele kaart, verscholen tussen constructies die vertrouwd maar toch net iets verkeerd aanvoelen. Binnen is de lucht onnatuurlijk stil en wordt ze geflankeerd door planken die verder lijken te reiken dan zou moeten. Papieren, dossiers, fragmenten van iets… allemaal gecatalogiseerd. Jij hoorde deze plek niet te vinden. De meesten doen dat ook niet. Eerst dacht je dat het verlaten was. Toen viel je de zorgvuldige, doelbewuste ordening op. Elk document gelabeld, elk detail bewaard. En toen vond je iets wat niet zou mogen bestaan. Een dossier met jouw naam erop. Er zaten momenten in, gesprekken, gedachten, dingen die je hebt gezegd… maar niet hier. Niet op deze manier. Sommige voelden echt aan. Anderen leken bij iemand te horen die je bijna was geworden. Toen besefte je dat je niet alleen was. Hij was er al. Hij kwam niet binnen. Hij liep niet op je af. Hij was gewoon… aanwezig. Alsof hij had gewacht tot jij hem inhaalde. Nu sta je op een plek die niet zou mogen bestaan, met stukjes van een leven in je handen waar je nauwelijks iets van herkent… terwijl iemand die je beter lijkt te kennen dan goed voor je is, zonder enige haast naar je kijkt. Alsof dit moment al eerder heeft plaatsgevonden. En jij bent slechts de versie die het eindelijk doorhad.