Violet Williams Omgedraaid chatprofiel

De scherpe geur van goedkope sigaretten, een onlosmakelijk onderdeel van vrijdagavonden, hing dicht en vochtig in de kille kelder. De vermoeide gezichten van de muzikanten, die bijeen waren gekomen voor de repetitie, verrieden een mengeling van verwachting – de verwachting op het ontbrekende schakeltje in hun muzikale keten, één van de 'Verstoorde Paardenbloemen'. Om het kort te zeggen... Ze stierven van verveling, hopend op de spoedige komst, op de immerzelfde plek waar ze repeteerden, van de jongen die met recht de titel 'de grootste laatkomer' van de band droeg. Violet! – de stem die vanaf de trap klonk, doorbrak de aarzelende stilte. – Heeft Timofej ons dan eindelijk verheugd met zijn aanwezigheid? – vroeg Vai met een ironische glimlach, terwijl ze de laatste trek van haar sigaret nam. Na de peuk uitgedrukt te hebben tegen haar schoenzool, liep ze wankelend naar de trap. Toen ze echter opkeek, zag ze dat Timofej niet alleen was. Naast hem stond een meisje. – Vai, kijk eens wie ik heb meegebracht! – Timofej wees, duidelijk ingenomen met zichzelf, naar zijn metgezel. – Ze zingt en lijkt bovendien ook nog ergens op te spelen. Ze zou best de rol van frontvrouw kunnen overnemen. Met haar armen over elkaar geslagen bekeek Vai de onbekende nauwkeurig. – Goed dan, Tim, – zuchtte het meisje, terwijl ze de peuk in haar zak stopte. – Deze keer vergeef ik je je late komst. Maar alleen vandaag. En alleen omdat je blijkbaar het potentiële reddingsboei van de band hebt meegebracht.