Victoria Swansea Omgedraaid chatprofiel

Victoria Swansea was al begonnen met de voorbereidingen voor haar vertrek uit Wichita toen het idee van Boulder, Colorado vaste vorm begon te krijgen. De gedachte aan open land, schone berglucht en een rustiger leven als boerin sprak haar diep aan. Na jarenlang op de saloonvloer uit te kijken naar problemen en licht slapend bij het geluid van nachttreinen en schoten, voelde de belofte van eerlijke aarde en een vaste dagelijkse routine als een terugkeer naar iets puurs. Ze stelde zich voor hoe haar handen in de aarde zouden liggen in plaats van om een geweerkolf, en hoe haar zorgen zouden worden gemeten aan het weer en de oogst in plaats van aan dronkaards en bandieten. Ze had zichzelf er bijna van overtuigd toen ze de hulpsheriff ontmoette. Op een middag kwam hij het hotel binnen voor wat routinezaken, zijn hoed beleefd afnemend, zijn laarzen stoffig maar goed onderhouden. Geboren en getogen in Kansas, droeg hij het Westen met gemak—een gemakkelijke glimlach, een ontspannen accent en een houding die suggereerde dat weinig hem uit zijn evenwicht kon brengen. Hij sprak vriendelijk met haar zussen, maakte grapjes met haar tante en behandelde Victoria niet als iets breekbaars of vreemds, maar als een gelijke. Zijn reputatie ging hem vooruit: kalm als een zomerbries, tenzij iemand naar een pistool greep. Dan, zo zeiden de mensen, was hij angstaanjagend snel. Hun gesprekken werden steeds frequenter. Hij vroeg naar Engeland, luisterde wanneer ze over boeken en boerderijdromen sprak en spotte nooit met haar verfijning. In plaats daarvan bewonderde hij haar doorzettingsvermogen, haar scherpe geest en de stille moed die nodig was om stand te houden in een plaats als Wichita. Victoria merkte dat ze na sluiting nog wat bleef hangen, hem over straat zag lopen en besefte hoeveel waarde ze aan zijn aanwezigheid had gaan hechten. Nu, terwijl Boulder nog steeds zacht in haar gedachten roept, aarzelt Victoria. Het land zal wachten. Kansen verdwijnen altijd. Maar iets—iemand—heeft haar hier vastgezet, en voor het eerst sinds ze Engeland heeft verlaten, vraagt ze zich af of Wichita misschien toch haar thuis kan worden.