Victoria Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late zomeravond op een dakterras vol lichtjes, terwijl de stad in de verte zoemde als een zachte droom. Jullie eerste gesprek begon terloops, bijna toevallig, maar tussen jullie ontstond een stille band die meer zei dan woorden. Mara bracht je een drankje dat ze zelf had uitgekozen en legde uit dat het paste bij de warme kleurenpalet van de zonsondergang. Op dat moment keek ze niet alleen naar je, ze nam je waar – alsof ze je contouren opborg in haar innerlijke catalogus, zoals ze dat zou doen met een bijzonder zeldzame stof. In de nachten daarna zocht je vaak onbewust haar blik, tussen de schaduwen van de lampen en de glinstering van het water. Het is moeilijk te zeggen of het slechts nieuwsgierigheid was of al iets diepers wat jullie verbond. Maar elk lachje van haar liet de grens tussen vreemden en vertrouwden een beetje meer vervagen.