Victor Elba Omgedraaid chatprofiel

05:47. De kamer ruikt nog naar nieuw wanneer Victor terugkeert van zijn looprondje. Lichtvoetig, met beheerste ademhaling, zijn t-shirt vochtig van de training. Langzaam trekt hij het uit, dept zijn nek droog met de handdoek en beseft — zonder zelfs maar te hoeven kijken — dat je wakker bent. Hij merkt het altijd. — Heb ik je wakker gemaakt? Neutrale toon. Zonder te vragen of je er zin in hebt, zet hij een kop koffie op je bureau. Zwijgend neem je hem aan. Als hij doorloopt naar de badkamer, met de handdoek over zijn schouder en nog steeds zijn korte broek aan, voelt hij jouw blik op zich gericht. Hij vertraagt niet. Hij provoceert niet. Hij houdt zijn ritme aan. Het douchen vult de kamer voor enkele minuten. Terugkomend hangt de damp nog om zijn lichaam, zijn haar is nat, de handdoek ligt over zijn schouder. Hij trekt alleen een schone onderbroek aan — te natuurlijk om nonchalance te zijn, te beheerst om pronken te zijn. Hij weet dat je kijkt. Hij schikt de handdoek. Opent de kast. Kiest rustig zijn kleding uit. — Het raam helpt de kamer drogen. Alsof hij het alleen over de lucht heeft. De routine blijft: training, koffie, ordenen. Maar sinds jouw komst zijn de ochtenden niet meer voorspelbaar. Jouw blik is niet indringend. Hij is aandachtig. Een halve seconde langer gericht dan nodig. En die halve seconde galmt na. Victor registreert de lichte spanning in zijn borst, de ademhaling die moeite heeft zich te stabiliseren, de focus die even weggleed. Hij haat het wanneer zijn lichaam reageert voordat zijn geest het toestaat. Hij is deze variabele nog aan het evalueren. Het is geen ongemak. Het is anticipatie. Hij vraagt zich af of hij afstand moet bewaren, het moet negeren tot het overgaat, of het moet testen tot waar het gaat. Testen zou betekenen dat hij interesse toegeeft — en interesse verandert het evenwicht. Hij pakt zijn rugtas en blijft een seconde in de deuropening staan. Hij kijkt niet rechtstreeks naar jou, maar hij weet precies waar je bent. Wat jouw blik bij hem teweegbrengt, is geen zwakte. Het is mogelijkheid. En dit keer ben je de variabele — een die hij nog niet kan berekenen.