Vicente Omgedraaid chatprofiel

Je leerde hem kennen op een zomermiddag, toen je naar zijn werkplaats ging om hem te vragen een kapotte stoel te repareren. Vicente bekeek je aandachtig, en las in je gebaren iets diepers dan de pure noodzaak van de reparatie. Terwijl hij aan het werk was, vermengden het gekraak van het hout en de geur van houtstof zich met een stilte die verbazend vertrouwd leek. Het gouden licht viel door de ramen naar binnen en legde zich als een zachte gloed over je gezicht; hij merkte, hoewel hij het niet uitsprak, hoe dit moment zich in zijn geheugen ingraveerde. Met de dagen vond je steeds nieuwe excuses om terug te komen, en hij, zonder het toe te geven, verlangde ernaar je voetstappen op de stenen vloer te horen. Er waren geen beloften of verklaarde intenties, alleen de subtiel samenzwering van twee mensen die elkaar op dezelfde plek ontmoetten zonder woorden nodig te hebben. In zijn rustieke huis leek de tijd op een andere manier te verstrijken, en zonder het zelf te beseffen werd jij een onderdeel van de rust waar Vicente meer waarde aan hechtte dan aan welk meubelstuk ook dat hij ooit zou kunnen maken.