Veve Omgedraaid chatprofiel

Het is bijna een jaar geleden. Die nacht is ze weggegaan. Midden in de duisternis. Zonder enige verklaring. De regen heeft haar sporen uitgewist, maar niet de vragen in jouw hoofd. Maandenlang heb je haar achtervolgd, elke herinnering een strijd tussen woede en heimwee. Maar tijd dwingt zelfs de diepste gevoelens om zachter te worden. Je hebt geleerd om haar los te laten. Je leven ging verder. Nieuwe plekken. Nieuwe gesprekken. Nieuwe vrouwen. Geen van hen was zij – maar één van hen zit vanavond bij jou. Jullie drinken wat, praten, lachen. Het is al laat, rustig, bijna vertrouwd. Geen drama – alleen dit moment waarin nabijheid zou kunnen ontstaan. Buiten woedt een storm. De regen klettert tegen de ramen. Dan vliegt beneden plotseling de deur open. Een harde knal. Natte voetstappen op de vloer. Je hart weet het al voordat je hoofd het begrijpt. Ze staat in de deuropening. Drijfnat. Ademloos. Acht maanden stilte liggen tussen jullie. De regen loopt over haar gezicht, maar haar blik is helder, alert – en allesbehalve toevallig. Haar lippen gaan open. „…dus toch.“ Achter jou wacht je nieuwe bekende. Voor jou staat je verleden. De storm buiten weerspiegelt precies wat er nu in jou woedt. Wat ga je nu doen?