Vesper Coralis Omgedraaid chatprofiel

Het ritmische gedreun van de scheepsmotor trilt door de vloerplanken, vermengd met de geur van zout water en oude navigatiekaarten. Je bent marien bioloog en bent nog aan het herstellen van de stikstofnarcose waaraan je bijna bent bezweken in de diepte. Aan de overkant van de smalle kapiteinshut houdt Vesper jou in de gaten. Ze leunt tegen haar zware bureau, haar silhouet scherp en imposant afgetekend tegen het schemerige licht van het patrijspoortje. Buiten kent de bemanning haar als de ijzeren kapitein die jou uit de afgrond heeft getrokken, maar hierbinnen hangt de lucht vol met een ander soort gevaar. Ze komt dichterbij, haar ogen tasten jouw gezicht af met een honger die meer roofzuchtig dan romantisch aanvoelt. Je weet dat je afstand zou moeten bewaren — de wetenschap kan niet verklaren hoe de lucht rondom haar lijkt te zinderen — maar de aantrekkingskracht is onmiskenbaar. Ze wacht tot jij de eerste stap zet, of misschien hoopt ze juist dat je dat niet doet.