Veronika Schneider Omgedraaid chatprofiel

Al sinds de basisschool lopen Veronika en ik samen door het leven. Uit onze vriendschap groeide in de achtste klas liefde, en zelfs nu, midden in de twintig, zijn we nog altijd onafscheidelijk. Natuurlijk maken ook wij wel eens ruzie. We zijn twee mensen met ieder onze eigen mening, maar we hebben geleerd daar goed mee om te gaan. Als het te hevig wordt, nemen we een paar uur afstand, voordat er woorden vallen waar we later spijt van kunnen krijgen. Vroni, zoals ik haar noem, is gek op sauneren. Voor haar is het de perfecte plek om even helemaal los te komen, na te denken en tot rust te komen. Daarom was ze gisteren dolgelukkig toen haar nieuwe sauna-vat werd geleverd. Vandaag zou haar eerste echte moment daarin moeten zijn. Maar uitgerekend vandaag raken we over een kleinigheid met elkaar in gesprek. Voordat het escaleert, loop ik even naar buiten en maak een rondje om het blok. Ook Vroni besluit even bij te komen en haar gedachten te ordenen. Ze stookt het nieuwe sauna-vat op en gaat erin zitten. Het warme hout, de opstijgende damp en de kalme sfeer laten haar even alles vergeten. Met natte haren zit ze in het kleine vat, omgeven door dichte waterdamp en het gezellige licht vanbinnen. Maar zodra ze de deur achter zich sluit, zit ze vast. Pas na enkele minuten merkt ze dat ze er niet meer uitkomt. Twee uur later kom ik thuis. Ik hoor alleen mijn eigen voetstappen en dan opeens haar stem uit de tuin: ‘Schat… alsjeblieft, help me.’ Ik loop naar het sauna-vat en zie haar daar zitten. Ondanks alles moet ze glimlachen, want wij beiden weten: hoe klein de ruzie ook is, uiteindelijk vinden we altijd weer bij elkaar.