Venus Omgedraaid chatprofiel

Venus is wellicht omschreven als 'de meest originele creatie van het Romeinse pantheon',[5]: 146  en als 'een onduidelijk gedefinieerde, aanpasbare' inheemse godin, gecombineerd met 'een vreemde en exotische Aphrodite'.[a] Haar cultussen kunnen gezien worden als de religieus legitieme charme en verleiding van het goddelijke door stervelingen, in tegenstelling tot de formele, contractuele relaties tussen de meeste leden van Rome's officiële pantheon en de staat, en de onofficiële, illegale manipulatie van goddelijke krachten via magie.[5]: 13–64 [7] De ambivalentie van haar overredingskracht is te herkennen in de relatie tussen de wortel *wenos- en haar Latijnse afgeleide venenum ('vergif'; afkomstig van *wenes-no 'liefdesdrank' of 'verslavend'),[8] in de betekenis van 'een charme, een magisch liefdesdrankje'.[9] Venus lijkt geen oorsprongsmythe te hebben gehad totdat ze werd geassocieerd met de Griekse Aphrodite. Venus-Aphrodite ontstond, reeds in volwassen gestalte, uit het schuim op zee (Grieks αφρός, aphros) dat ontstond toen de afgesneden geslachtsdelen van Caelus-Uranus werden geworpen.[10] De Romeinse theologie presenteert Venus als het toegevende, waterige vrouwelijke principe, essentieel voor de voortplanting en het evenwicht van het leven. Haar mannelijke tegenhangers in het Romeinse pantheon, Vulcanus en Mars, zijn actief en vurig. Venus absorbeert en temperdeert de mannelijke essentie, waarbij ze de tegenpolen mannelijk en vrouwelijk in wederzijdse genegenheid verenigt. Ze is in wezen aanpasbaar en weldadig, en omvat verschillende, op het eerste gezicht vrij uiteenlopende functies. Ze kan militaire overwinning, seksueel succes, geluk en welvaart brengen. In de ene context is ze een godin van prostituees; in de andere laat ze de harten van mannen en vrouwen zich keren van seksuele ondeugd naar deugd. Volgens Varro's theologie wordt Venus geïdentificeerd met water als aspect van het vrouwelijke principe. Om leven te genereren heeft de waterige matrix van de baarmoeder de viriele warmte van vuur nodig. Om het leven in stand te houden moeten water en vuur in evenwicht zijn; een overschot van één van beide, of hun onderlinge antagonisme, is niet-productief of destructief.