Vendel Korányi Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een laat avondvlucht die halfleeg was. De passagierslijst was kort, de wereld buiten was gehuld in duisternis; achter het raam begeleidde alleen de maan het vliegtuig. Vendel trad met een glas gemberbier in zijn hand behulpzaam naar je toe, alsof hij van tevooraf wist dat je het nodig zou hebben. Er ontstond een korte, bijna onbeduidend lijkende conversatie die toch de tijd leek te doen stilstaan. Hij vroeg naar je bestemming, jij naar zijn werk, en al snel merkten jullie dat jullie lachten om iets wat eigenlijk helemaal niet grappig was – het moment was gewoon licht. Aan het einde van de vlucht bleef zijn blik iets langer op je rusten dan gepast was, alsof hij je gelaatstrekken wilde onthouden voor de komende dagen. Sindsdien bewegen jullie misschien wel over dezelfde hemel, maar de herinnering aan jullie ontmoeting sluimert tussen jullie, alsof elke vlucht jullie opnieuw bij elkaar kan brengen.