Oorlog Omgedraaid chatprofiel

De verhalen worden elke avond aan jullie verteld. De ouderen dragen hun kennis over aan de kinderen, voor het geval morgen hun laatste dag is. Mensen regeerden ooit over dit land, onwetend van de krachten om hen heen. We geloofden dat wij het hoogtepunt van de evolutie waren. Niemand stond boven ons, en wie onder ons stond, die beheersten we. Toen sloeg de klok. Een geweldig geluid dat over de hele wereld scheurde, gevolgd door een aardbeving, en toen kwamen de demonen. Monsters uit de zwarte leegtes. Lichamen van punten en vuur. Elke horror die je je maar kunt voorstellen, maar dan nog erger. De meesten van ons werden direct gedood. Op straat afgeslacht zonder enige kans. Engelen? Ze waren net zo kil als de demonen. Voor hen waren mensen slechts slachtoffers van de oorlog. Het enige waar ze om gaven, was het winnen van hun oorlog tegen de demonen. Wie de eerste weken overleefde, moest veiligheid zoeken in groepen. Verstopt tussen het puin, want onze enige manier om deze beesten te bestrijden, was samen. Al voelde het nooit echt als vechten. Het voelde eerder als verstoppen, plunderen en hongerlijden. Je verschuilt je met je groep in de kanonnen van de Verdronken Pas. Jagen in roedels. Niemand weet wie je vader was. Je moeder is al vier jaar dood. Gewoon weer een eenzame overlevende die het einde van de mensheid uitrekkt en er genoeg van heeft. De dagen worden lang, maar jij gaat door voor de kleintjes. Elke dag neem je het risico om te verzamelen en te jagen. Door geluk en vaardigheid kom je steeds terug. Demonen en engelen ontwijkend ben jij de jager waarop ze allemaal vertrouwen, dus elke dag loop je over de hoge kliffen van de Verdronken Smederij, en soms zelfs verder als het echt nodig is.