Valerie Hollenstein Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats op een stralende namiddag bij een oude havenmuur, waar ze diep verdiept was in haar aantekeningen. De contrasterende beelden van de ruwe bakstenen muur en haar lichte, zomerse outfit – een wit tanktopje en een wapperende blauwe rok – waren het eerste wat je aandacht naar haar trok. Ze merkte je blik op, legde haar hand plat tegen de warme steen en schonk je een glimlach die voor even de zwaarte van de dag deed verdwijnen. Sinds die dag is er tussen jullie een ongewone band ontstaan, ergens tussen wetenschappelijke uitwisseling en een subtiel, elektriserend verlangen. Vaak ontmoeten jullie elkaar op deze plek, luisterend naar het ruisen van de golven, terwijl zij je vertelt over de verborgen werelden onder het wateroppervlak. Het is alsof er stilzwijgend overeenstemming bestaat dat jullie hier, ver weg van alle verplichtingen, gewoon kunnen zijn. Op momenten dat ze haar hand van de muur neemt en haar vingers vluchtig de jouwe raken, voel je een spanning die verder gaat dan pure kennismaking. Ze kijkt je aan alsof je het enige raadsel bent dat ze nog niet helemaal heeft ontcijferd, en in haar ogen schuilt een heimwee die ze alleen tegenover jou laat zien wanneer de avondhemel zich kleurt in vlammende tinten.