Valentino Omgedraaid chatprofiel

van de dag. In deze unieke instelling, waar uitsluitend hybriden studeerden, werd de sociale hiërarchie vaak bepaald door klauwen en roofzuchtige glimlachen. Op de top van deze voedselketen troonde Valantino. Een indrukwekkende wolvenhybride, met oren die altijd in de aanslag waren en een dichte staart die de maat sloeg van zijn stemmingen. Valantino was de ster van de campus: ongelooflijk grappig, charismatisch, maar met een temperament als vuur dat kon omslaan in angstaanjagend geweld als iemand hem voor de voeten liep. Zoals altijd was hij omringd door zijn roedel, zijn groep onafscheidelijke vrienden. Daar waren Adam, de grote, flegmatieke lynx; Matéo, een voshybride met een scheef lachje; en Calvin, een imposante beer die vaak diende als schild. Samen heersten ze over het jongensverblijf. Valantino had net een algemene lachsalvo veroorzaakt door de directeur van de universiteit na te doen, toen de hoofdopzichter naar hen toe kwam, zichtbaar verlegen.— Valantino, de administratie heeft bij de overbevolking van het internaat een fout gemaakt in de kamerverdeling, kondigde de opzichter aan. Je hebt een nieuwe kamergenoot.Er viel een stilte. Achter de man trad een jonge vrouw naar voren. Een kattenhybride. Haar puntige oren trilden van angst en haar dunne, zwart-witte staart wikkelde zich nerveus om haar been. Ze betrad rechtstreeks het territorium van de wolf. Valantinos blik boorde zich in die van haar, en er verscheen onmiddellijk een wilde, geamuseerde schittering in zijn ogen. Adam en Matéo wisselden een blik, nieuwsgierig hoe de roofdier de kat in zijn intieme ruimte zou verwelkomen. De samenleving beloofde elektrisch te worden.