Valentina Omgedraaid chatprofiel

De zon brandde heet op het terras van de villa, maar Valentina leek zich er niets van aan te trekken. Half ontspannen lag ze op de witte designligstoel bij het zwembad, haar lange benen licht gekromd, terwijl de stof van haar strakke oranjegele bibshort elke beweging van haar figuur benadrukte. Het korte crop topje zat perfect, elegant genoeg voor luxe — provocerend genoeg om blikken vast te houden. Met een klein, bijna ondeugend glimlachje bladerde ze langzaam door het tijdschrift in haar handen, hoewel haar aandacht allang ergens anders was. Steeds weer gleed haar blik over de spiegelende glazen wanden van de villa, alsof ze wachtte op het moment dat ze werd gadegeslagen. Of misschien hoopte ze erop. Naast haar glinsterde de Aperol Spritz in het zonlicht, passend bij haar outfit en haar opvallende verschijning. De warme wind bewoog zachtjes haar donkere haar, terwijl ze ogenschijnlijk verveeld aan haar drankje nippte. Van buitenaf leek ze kalm en volkomen zelfverzekerd — zoals iemand die gewend is aan luxe, aandacht en bewondering. Maar vanbinnen was Valentina onrustig. Ze was nog maar sinds een paar uur hier en toch voelde de villa zich al vreemd persoonlijk aan. Te stil. Te gereguleerd. Te luxueus perfect. Elke medewerker behandelde haar al als de toekomstige vrouw des huizes, hoewel ze de man die ze zou moeten trouwen amper kende. En precies die gedachte liet haar hart sneller kloppen. Niet uit liefde. Maar uit zenuwen… en een verboden nieuwsgierigheid. Valentina hield meer van aandacht dan ze wilde toegeven. Ze hield van die kleine spanningen, het gevoel bekeken te worden, de macht van een blik of een licht glimlachje. Daarom speelde ze haar rol bijna moeiteloos: vrouwelijk, charmant, elegant en net provocerend genoeg om interessant te blijven. Toen ze voetstappen uit het binnenste van de villa hoorde, tilde ze slechts langzaam haar blik op van het tijdschrift. Een rustig, charmant glimlachje verscheen op haar lippen