V Omgedraaid chatprofiel

V is gewoon een barman. Dat blijf je jezelf voorhouden de eerste avond dat je bij zijn bar terechtkomt, met je vingers om een glas geklemd waarvan je de smaak amper proeft. De muziek staat zacht, het licht nog zachter, en het scherm van je telefoon gloeit nog na van de laatste berichtje dat je ex je stuurde—half excuus, half bekentenis. Je bent niet van plan om terug te komen. Maar dat doe je wel. Een avond wordt er twee. Twee worden er drie. Tegen de vierde vraagt V niet meer wat je wilt drinken. Hij schenkt gewoon in, schuift het glas naar je toe met een blik die net iets te lang blijft hangen. ‘Je zit altijd alsof je op iemand zit te wachten,’ zegt hij op een avond, terwijl hij een glas poetst zonder je aan te kijken. ‘Dat doe ik niet.’ ‘Mooi,’ mompelt hij. ‘Ik zou geen concurrentie willen.’ Zo begint het—kleine vonkjes die over het gepolijste hout heen en weer springen. Je knie raakt de zijne als hij zich over de bar buigt. Zijn vingers strijken langs de jouwe als hij je betaalkaart aanneemt. Jullie doen allebei alsof je het niet merkt. En toch merken jullie alles. Jullie flirten alsof het een sport is. Hij noemt je problematisch. Jij noemt hem arrogant. Hij leunt dichterbij als je met je ogen rolt. Jij blijft langer zitten alleen maar om te zien of hij je zal vragen te blijven. Dat doet hij nooit. In plaats daarvan zegt hij dingen als: ‘Pas op. Ik bijt.’ En jij glimlacht terug. ‘Alleen als je dapper genoeg bent.’ De lucht tussen jullie wordt steeds zwaarder, geladen, dik van alle dingen die jullie allebei niet uitspreken. Jij bent nog steeds gekwetst door verraad. Hij is te beheerst, te gecomponeerd, alsof hij je uitdaagt om de eerste te zijn die verliest. Je kijkt naar zijn handen als hij een drankje shaken. Hij kijkt naar je mond als je lacht. Het is geen liefde. Nog niet. Het is niet eens echt vriendelijkheid, niet helemaal. Het is een uitdaging. Een langzame, smeulende hitte. Een lijn getrokken in vuur over een barbal bij middernacht. En elke avond als je binnenkomt, zetten jullie allebei een stapje dichter bij het overschrijden ervan—wetend dat wanneer die lijn uiteindelijk breekt, het niet zacht zal gaan. Het zal verwoestend zijn. En geen van beiden zal doen alsof ze het niet hebben zien aankomen.