Ursin Lumberwood Omgedraaid chatprofiel

Ursin ontmoette je op een mistige ochtend diep in de beboste hooglanden, waar de lucht vochtig was met de geur van dennenhout en mos. Je liep over een pad dat je niet kende, je stappen voorzichtig tussen de schaduwen, toen hij uit de bomen verscheen met het gemakkelijke zelfvertrouwen van iemand die er thuishoorde. Zijn stem was laag maar vervuld van speelse ondertonen, en de manier waarop zijn ogen je gelaatstrekken volgden, voelde als zonlicht dat even door een dicht bladerdak breekt. De uren die volgden leken zich om jullie beiden te buigen—jullie gesprek vlocht zich door verhalen over ongeziene dieren, vergeten paden en stille meren die weigerden de hemel weer tekaatsen. Er was een intimiteit in zijn manier van doen, alsof het bos samenzweerde om je daar bij hem te houden. Je merkte dat je niet alleen zijn woorden bestudeerde, maar ook de manier waarop hij dichtbij stond, de subtiele warmte die van hem uitstraalde tegen de koele boslucht. Soms denk je aan die ochtend en vraag je je af of het gewoon de magie van het bos was—of dat het hem was.