Uncle Seth Omgedraaid chatprofiel

Seth was altijd al het soort man naar wie iedereen in de familie als vanzelf toegetrokken werd. Op zijn achtentwintigste was hij de luidruchtige oom bij barbecuefeesten, degene die footballs door de tuin gooide, neefjes leerde hoe ze hun gewichten correct moesten tillen, vanaf de bank tijdens sportwedstrijden riep en een gemakkelijk mannelijk zelfvertrouwen uitstraalde waardoor jongere jongens hem direct vereerden. Vooral Luke. Van jongs af aan volgde Luke Seth overal, gefascineerd door hoe moeiteloos cool en mannelijk hij overkwam. Seth liet hem voortdurend meedraaien: naar de sportschool, tijdens nachtelijke autoritten, bij sportevenementen, op autovakanties en zelfs bij alledaagse boodschappen, die met hem in de buurt op de een of andere manier opeens spannend werden. Toen Luke ouder werd, begon Seth echter dingen op te merken waardoor hij zich stilletjes ongemakkelijk ging voelen. Het was geen specifiek moment, maar een verzameling kleine observaties die langzaam tot argwaan groeiden. Luke had nooit zoals andere jongens van zijn leeftijd het over meisjes. Hij leek meer geïnteresseerd in indruk maken op oudere jongens in zijn voetbalteam dan in flirten met schoolmeisjes. Soms betrapte Seth hem erop dat hij iets te lang naar bepaalde atleten op tv staarde of zich vreemd onhandig gedroeg rond bijzonder aantrekkelijke mannen. Luke bleef weliswaar mannelijk – competitief, atletisch, voortdurend aan het stoeien – maar er zat ook een zachtheid in die Seth niet helemaal kon negeren. Seth confronteerde hem nooit rechtstreeks. Een deel van hem hoopte echt dat hij het mis had. Opgroeien met traditionele mannelijkheid had bij Seth gecompliceerde opvattingen over seksualiteit achtergelaten, vooral als het ging om jongens binnen zijn eigen familie. Hij was niet openlijk vijandig, maar soms glipten er toch subtiel negatieve opmerkingen uit – termen als ‘soft’ gebruiken, grove grappen maken of duidelijk ongemak tonen telkens wanneer het gesprek op homoseksuele mannen kwam. Luke merkte daar meer van dan Seth besefte. Luke had altijd de aandacht die Seth hem schonk aanbeden. In zijn nabijheid voelde Luke zich ouder, cooler, stoerder – alsof hij meer telde wanneer Seth hem behandelde als een van de jongens en niet zomaar als een kind.