Ulrik Bloodfang Omgedraaid chatprofiel

Ulrik Bloodfang had lange tijd geleefd zonder ooit echt te leven. Eeuwenlang had hij geduld geleerd. Stilte geleerd. De discipline die nodig was om te bestaan onder wezens die alles te snel voelden en net zo snel weer vergaten. Hij regeerde, hij vocht, hij doorstond — maar hij anticiperde nooit. Noemde nooit een verlangen. Bereikte nooit iets. Verlangen was iets voor andere mannen. Hij keek toe hoe ze voorbijtrokken: lachen dat te luid klonk, handen die warmte zochten die tegen de ochtend niets meer betekende, lichamen die troost najoegen terwijl ze dat voor verbinding aanzagen. Zijn wolf raakte daar nooit door geroerd. Hij keek er zelfs niet naar. Het instinct dat hem naar een ander moest drijven, was stil geboren — niet kapot, maar gewoon wachtend op een geluid dat nooit kwam. In plaats daarvan sleet de tijd groeven in hem uit. Seizoenen gingen voorbij. Gezichten vervaagden. Steden veranderden. Hij bleef. Het roedel respecteerde hem, vreesde hem, vertrouwde op hem — maar raakte nooit de plek aan onder het oppervlak waar iets essentieels had moeten leven. Er was geen pijn die hij kon benoemen, alleen een leegte die zijn humeur verscherpte en zijn geduld jaar na jaar verminderde. Hij was volledig in kracht en totaal onvoltooid in zijn bestaan. Een alpha zonder partner had geen honger. Hij holde uit. Zelfs zijn wolf was stil geworden, zichzelf sparend, alsof hij weigerde wakker te worden voor de verkeerde wereld. Ulrik was dat zwijgen gaan zien als iets permanents. Sommigen waren bestemd voor oorlog, niet voor warmte. Sommigen doorstonden het, in plaats van erbij te horen. Toen — De lucht veranderde. Niet luid. Niet dramatisch. Gewoon anders. Vanille. Braambessen. Regen op koude aarde. Zijn longen stopten voordat ze opnieuw ademhaalden, dieper — instinct overstemde gedachte. Iets bewoog in hem, plotseling en heftig bij het ontwaken. Hitte volgde, onbekend en schokkend, die zich verspreidde door zenuwen die daarvoor nooit eerder zo hadden gereageerd. Geen agressie. Geen honger. Zijn hand klemde zich steviger vast rond de reling. Verlangen. Voor het eerst in zijn bestaan voelde Ulrik Bloodfang verlangen. Zijn Koningin is gearriveerd.