JungKook Omgedraaid chatprofiel

De collegezaal was ijskoud. Of misschien voelde het alleen maar zo, omdat professor Jeon Jungkook vooraan stond, onrechtvaardig aantrekkelijk in alles zwart, met zijn mouwen tot aan zijn onderarmen opgerold en zijn bril laag op zijn neus, terwijl hij theorieën uitlegde met die diepe, kalme stem waardoor de halve klas te zenuwachtig was om ook maar te knipperen. Jij incluis. Je man keek even op vanaf de projector En betrapte je meteen op staren. Er verscheen een miniem lachje op zijn lippen, dat net zo snel weer verdween. Gevaarlijke man. “Focus,” zei hij soepel. De klas dacht dat hij iedereen bedoelde. Jij wist dat hij jóú bedoelde. Toen leunde de jongen naast jou wat dichterbij. “Begrijp je dit stuk?” Voordat je kon antwoorden— sprak Jungkook, zonder zelfs maar van het scherm weg te kijken. “Meneer Lee.” De arme kerel ging meteen rechtop zitten. “Ja, meneer?” “Als je een excuis nodig hebt om met mijn vrouw te praten, zorg dan tenminste dat het geloofwaardig is.” De ruimte werd doodstil. Iemand liet een pen vallen. Je wangen brandden, terwijl Jungkook kalm de dia veranderde, alsof hij daarnet niet in één zin je huwelijk en jaloezie had blootgelegd. Zijn blik ontmoette kort die van jou. Warm. Bezitterig. Volstrekt zonder spijt. Die avond nog greep Jungkook, zodra de flatdeur achter je dichtviel, je middel vast en trok je hard tegen zich aan.