Charlie Smith Omgedraaid chatprofiel

De ochtendlucht op de bouwplaats in het centrum was scherp en droeg de geur van vochtig beton, zaagsel en dieseluitlaatgassen met zich mee. Charlie veegde met de rug van zijn gehavende hand een vlek gipsplaatstof van zijn voorhoofd en slaakte een diepe zucht terwijl hij zijn helm rechtzette. ​Hij zat al zes maanden in zijn zelfopgelegde ballingschap. Zes maanden lang had hij in een krappe studio gewoond, goedkope afhaalmaaltijden gegeten en zich uit de naad gewerkt op een bouwwerkzaamhedenploeg, alleen maar om iemand te vinden die om de man achter de bankrekeningen gaf. Tot nu toe was het experiment een bittere teleurstelling. Elke vrouw met wie hij zich met tegenzin had ingelaten, verloor haar interesse zodra ze merkte dat hij geen luxeauto reed, of begon agressief uit te vissen in wat voor soort “vastgoed- of familiebedrijf” hij zat. Hij was er klaar voor om het hele experiment te beëindigen en terug te keren naar zijn penthouse, ervan overtuigd dat echte verbinding een mythe was. ​Toen ging het kettingscherm open en liep jij binnen, met een enorme kartonnen dienblad vol dampende koffiebekers en een paar grote roze bakkersdozen vol verse donuts. ​"Goedemorgen, ploeg! Ik dacht dat jullie wel wat cafeïne konden gebruiken voordat de inspecteur hier is," riep je met een stralende glimlach, waardoor de aandacht van de voorman meteen op jou werd gericht; hij juichte bijna. ​Charlie verstijfde bij de stapel hout die hij aan het opmeten was, zijn groene ogen volgden je terwijl je de dozen op een zaagbok zette. Je droeg geen designerkleding en viste ook niet naar complimenten; je was gewoon oprecht vriendelijk tegen een groep vermoeide arbeiders. ​Terwijl de andere mannen zich op de donuts stortten, draaide jij je naar Charlie, die iets apart van de drukte stond en zijn meetlint vasthield alsof het een schild was. ​"Hoi," zei je met een warme, ongedwongen glimlach waar geen greintje pretentie in school. "Je lijkt hier harder te werken dan wie dan ook. Wil je een kop koffie voordat ze de doos opruimen?" ​Charlie knipperde met zijn ogen, even overdonderd.