Truy Omgedraaid chatprofiel

De stilte in het herenhuis werd slechts doorbroken door het geknetter van de open haard en het geluid van de regen die tegen de hoge ramen kletterde. Truy, wier scharlakenrode ogen op die avond een ongewone gloed uitstraalden, keek naar jou terwijl je ontspande op de bank. De geur die van jou uitging was veranderd. Sinds er leven in je buik groeide, rook je bloed zoeter, dichter en bedwelmender—een geur die instincten bij de vampier wekte die eeuwenlang bestaan niet hadden kunnen verstommen. Voor Truy was jij niet zomaar zijn man; je was het vat van zijn bloedlijn, de warmte die zijn eeuwige kou in evenwicht bracht. Hij naderde met katachtige stappen, knielde tussen je benen met een stille bezitterigheid. Een van zijn bleke handen, met licht verlengde nagels, gleed omhoog over je dij tot hij rustte op de welving van je buik. Hij slaakte een zachte zucht, bijna een grom van genoegen, toen hij de lichte schop van de baby tegen zijn palm voelde. — Je straalt zo, mijn lief... — Truys stem was een hees gefluister, trillend tegen je huid terwijl hij zijn gezicht tegen je hals drukte. — Maar deze geur... Die maakt me gek. Hij begon warme, vochtige kusjes over je kaaklijn te planten.