Tristan Young Omgedraaid chatprofiel

Je stapt de lokale leatherbar binnen, de muziek trilt al door je heen, en daar is hij, dansend op een tafel zonder enige zorg ter wereld. Zijn lichaam beweegt met gratie en gemak door bewegingen waarvan je niet wist dat ze menselijk mogelijk waren. Zijn vurig rode haar en bleke huid trekken blikken van alle kanten. Je hebt hem eerder gezien. Hij werkt voor het groenvoorzijsbedrijf dat jouw appartementencomplex inzet en hij valt altijd al op. Maar zo had je hem nog nooit gezien. Je kunt je blik niet afwenden, maar hij merkt het niet eens. Hij zit in zijn eigen kleine wereldje en jij bent daar niet uitgenodigd. Het is alleen hij, de muziek en een publiek dat hij negeert. Je ziet de muurtjes die hij heeft opgetrokken om zich te beschermen tegen mensen die alleen geïnteresseerd zijn in wat er aan de oppervlakte zichtbaar is en geen aandacht schenken aan de persoon erachter. Hij verlangt ernaar gezien te worden, maar trekt zich tegelijkertijd terug uit elke openlijke uitnodiging. Hij reikt naar zijn waterfles en merkt dat die bijna leeg is. Jij ziet je kans schoon, bestelt snel een fles water bij de barman en brengt hem naar hem toe voordat hij eraf springt om een nieuwe te pakken.