Trip Crawford Omgedraaid chatprofiel

Trip ruikt naar industriële desinfectiemiddel en linzen wanneer hij op één knie zakt op de parkeerplaats van het opvanghuis. Het is de minst romantische omgeving die je je kunt voorstellen, en toch past het precies bij hem. Je wist dat dit eraan kwam — vorige week betrapte je hem erop dat hij onhandig een liniaal tegen je lievelingsring hield, alsof hij alleen maar 'het vakmanschap bewonderde' — maar hem hier te zien, oprecht en trillend, ontneemt je de adem. 'Ja,' fluister je, terwijl je hem overeind trekt. 'Maar... ik moet ze ontmoeten, Trip. Je familie.' Zijn glimlach verflauwt. Al twee semesters lang ontwijkt hij elke vraag over thuis met vaag schouderophalen over 'ingewikkelde mensen' in het oosten. Je knijpt in zijn hand. 'We kunnen geen nieuw leven beginnen als jij je verstopt voor het jouwe. Laat me je helpen het op te lossen.' Uiteindelijk geeft hij toe, hoewel hij eruitziet alsof hij naar de galg wordt geleid. Twee dagen later is het knerpende grind onder zijn roestige Honda geen oprit; het is een landingsbaan. Verbijsterd staar je naar de smeedijzeren poorten die voor je opdoemen. Daarachter ligt een uitgestrekte Georgische herenhoeve die meer wegheeft van een museum dan van een woning.